CV de Klaai-Aêrepels is een Boemeldonckse carnavals en wagenbouw vereniging
Boemeldonck dat door de week Prinsenbeek heet, is voor de carnavals vierder het Mekka van Brabant.
Een dorp waar nagenoeg iedereen deel neemt aan het grote gebeuren.
Dat er werk verzet moet worden om het carnaval te vieren zoals dat hier het geval is wordt de kinderen al met de paplepel ingegeven.
Het dorp telt meer dan 120 carnavalsverenigingen die samen met de overkoepelende organisatie “de BAK” er elk jaar weer in slaagt om er een geweldig feest van te maken en twee grandioze optochten op de been te zetten.
Carnavals zaterdag een kinderoptocht en zondag de grote optocht.
Het nut van de wagenbouw.
Uitspraken die je vaak kunt horen, in een omgeving waar carnaval niet zo leeft als hier zijn,
:Wat zonde van al dat werk voor een dag.
:Ze hadden die tijd ook nuttig kunnen besteden.
:Kost alleen maar geld en levert niets op.
:Het gaat ze toch alleen maar om het zuipen.
:Etc.
Wat is nu de werkelijke waarde van de wagenbouw.
In eerste instantie is het natuurlijk een geïntegreerd onderdeel van het carnavalsfeest. Zonder optochten zou carnaval niet het feest zijn zoals die hier gevierd worden.
Maar er zitten nog andere voordelen aan die niet zo direct in het oog springen.
Wagenbouw verenigingen zijn opleiding en ontspanningscentra voor de jeugd.
Jongeren die lid zijn van een bouwclub zijn gedurende maanden van de straat en besteden het overgrote deel van hun vrije tijd aan de wagenbouw.
Daar krijgen ze te maken met veel facetten die ook in de maatschappij weer van nut zijn.
Een bouwclub moet eigenlijk gerund worden als een bedrijf.
Er moet gezorgd worden voor een bouwplaats.
Materialen moeten worden geregeld.
Gereedschappen moeten worden aangeschaft.
Er moet een tijdsplanning gemaakt worden.
Er moet een taakverdeling komen.
De logistiek moet geregeld worden.
Daarnaast wordt er meestal begonnen met het ontwerp, waarin alle leden hun creatieve talenten kunnen inzetten.
Bij het ontwerp moet rekening gehouden worden met fysieke belastingen op de constructie tijdens de optocht, de eisen ten aanzien van de veiligheid en de benodigde ruimte voor mensen en benodigde apparatuur op de wagen.
Vervolgens met de start van de bouw, komt er een periode waar men zich bezighoud met hoofdzakelijk technische werkzaamheden.
Daarbij gaat het om zagen, slijpen ,snijden en lassen van metaal.
Het vormen en bedenken van constructies om het ontwerp om te zetten.
Het bedenken en ten uitvoer brengen van constructies om de gewenste bewegingen op de wagen te krijgen.
Het met gaas bespannen van de gelaste geraamtes waarmee de uiteindelijke vormgeving grotendeels bepaald wordt.
Dit moet vervolgens met papier beplakt worden, waarmee de finishing touch wat betreft de vormgeving en de afwerking bepaald wordt.
Maatvoering is bij dit alles van groot belang, aangezien de wagens in onderdelen worden gebouwd, die pas op de laatste dag voor de optocht in elkaar gezet kunnen worden.
Als een van de laatste activiteiten komt het spuitwerk aan de beurt.
Hierbij wordt veel van de creatieve geest gevraagd en leert men omgaan met verf en kleuren.
Naast directe bouw activiteiten lopen een aantal andere zaken als een rode draad door het hele proces.
Zo moet er gezorgd worden voor sponsoren, er moet voortdurend uitgekeken worden naar benodigde materialen en het tijdspad moet nauwlettend in de gaten gehouden worden.
Want in tegenstelling tot het bedrijfsleven betekend een levertijdsoverschrijding van ook maar een dag, dat alles dan echt voor niets was.
Naast alle technische, creatieve en organisatorische vaardigheden leert men bij een bouwclub dat je, je doel alleen kunt bereiken wanneer de groep als eenheid opereert en niet een individu een wagen kan bouwen.
Menig manager zou daar nog een hoop kunnen leren.
Ook veel gemeente’s die klagen over de kosten van de optochten, zouden zich kunnen realiseren dat het geheel eigenlijk een behoorlijke kosten besparing is.